Зөһрә Әминеваның Салауат ҡалаһына килеп төпләнеүенә 45 йылдан ашыу. Бәләкәйҙән мәҙәни мөхиттә үҫә. Һуғыштан ҡайтҡан атаһы ауыл Советы рәйесе булып эшләй. Юморға бай, моңло тауышлы була үҙе, балаларында ла сәнғәткә һөйөү тәрбиәләй. Каникул ваҡытында йылына ике тапҡыр мотлаҡ Башҡорт дәүләт академия драма театрына алып бара.

Татарстандың Әлмәт театры ла ауылдарына йыш килә. Шул ваҡытта уҡ ҡыҙ, артистарға һоҡ­ланып ҡарап: “Их, нисек матур итеп уйнайҙар. Мин шулай булдыра алыр инемме икән?” — тип уйлап ҡуя. Бәләкәйҙән ауылын­дағы мәктәптә үҙешмәкәр түңәрәк­тәргә йөрөй.



Иҫемдә, бер йылды атайым, рә­йес булараҡ, һабантуйға Фәри­ҙә апайҙы саҡырҙы. Атайымдан үҙе менән алып барыуын ялбарып-үтенеп һорайым. Теге хыялды һаман күңелемдә йөрөтәм бит. Һүҙемде йыҡманы. Рәхмәт һүҙҙәрен әйтергә сәхнәгә менгән­дә мине лә етәкләп алды. Барҙым да ипләп кенә йырсының күлдә­генән һыйпайым. Сәхнә һанду­ғасы ныҡ итеп ҡосаҡланы ла: “Атаҡ, һеңлем, ниңә ҡыймай ғына тораһың. Яҡыныраҡ кил”, – тип яратып ҡуйҙы үҙемде. Шул мәлдә минән дә бәхетлерәк кеше булмағандыр, – тип яҡты хәтирә­ләргә байҡау яһай Зөһрә апай.

Ҡыҙ, район кимәлендәге смотр-конкурстарҙа ҡатнашып, алдынғылыҡты бирмәй. Бейеү түңәрәгенән дә ҡалмай. IX класта уҡығанда, Кишиневҡа фестивалгә барып, икенсе урынды яулап ҡай­талар. Был уға тағы ла нығыраҡ ҡанат ҡуя, алдағы тормошон сән­ғәт менән бәйләргә уйлай, әммә яҙмыш үҙенсә хәл итә. Урта мәк­тәпте тамамлағас, Октябрьскийға медицина училищеһына уҡырға инә. Тик тормош уны һынауын дауам итә. Унда бер генә йыл белем алып өлгөрә, ғаилә шарттары уны уҡыуын ҡалдырырға мәжбүр итә.

Аптырап ҡалмай ҡыҙ, күрше ауылда клуб мөдире булып эш­ләй башлай. Үҙҙәре спектакл­дәр ҡуялар, концерттар ойошторалар. Ситтән дә артистар өҙөлмәй.

Бер мәл Салауат театры уларға “Ашҡаҙар” спектакле менән килә. Театрҙа эшләп йөрөгән йәш актер Рим Әминев уға ғашиҡ була. Ҡыҙ ҙа ҡаршы килмәй. Тимерҙе ҡыҙыуында һуҡ тигәндәй, егет Зөһрә апайҙы кәләш итеп алып ҡайтып китә. Тыуған яғы Ҡырмыҫҡалыға килен булып төшөрә лә һөйгән йәрен үҙе йәшәгән Салауатҡа килтерә. Шул ваҡиғаларға 45 йылдан ашыу ғүмер уҙған.

Театрға бухгалтер-кассир булып урынлашҡан йәш ҡыҙ кис­тәрен эше бөтөү менән репе­тицияларҙы ҡарарға әүәҫләнеп ала.





Яйлап ҙурыраҡ, һуңғараҡ төп ролдәрҙе бирә башлайҙар. Зөһрә апайҙың үҙе әйтеүенсә, иң беренсе яратып уйнаған төп роле – “Зәңгәр юлдар” спектаклендәге Фаягөл.



Зөһрә Әминева утыҙ йылдан ашыу грим һалыусы булып та эшләй. Ул сәхнә нескәлектәренә өйрәтеп, кәңәштәрен ихлас бир­гән остаздарына бик бурыслы.

Зөһрә Низаметдин ҡыҙы тормош иптәше Рим Фәйзрахман улы менән 45 йылдан ашыу матур ғүмер кисерә, ике балаға – Дамир менән Розаға ғүмер бирә. Ире менән бер өлкә кешеләре булыуына актриса бик ҡәнәғәт.


Хаҡлы ялда булыуына ҡара­маҫтан, актриса яратҡан эшен таш­ламай. Үҙенең 65 йәшлек юбилейын билдәләгән көндә ул “Гөлкәйҙең бәхете” тигән спек­такл­дә Мөнирә ролен уйнаны.