– Кисә Марат ағайығыҙ Талбазыға йомош менән киткәй­не. Ҡайтҡанын тәҙрәнән күҙ алмай көтә-көтә хәлем бөттө. Олоғайҙыҡ бит, балалар. Инде бергә йәшәүебеҙгә август айында 50 йыл булды, бер-беребеҙгә шул тиклем өйрәнелгән.
Вазифа апай менән ғаилә альбомындағы һүрәттәрҙе аҡтара-аҡтара хәтирәләрҙе яңыртабыҙ.
– Ауыр заманда йәшәһәк тә, беҙгә һәр көнө ҡәҙерле уның. Йәштән тә­үәк­кәл, ҡыйыу булғанбыҙҙыр, күрәһең. 1981 йылда ағайығыҙ менән илдең баш ҡалаһын барып күрмәксе иттек. 35 градус һыуыҡта сиратта өс сәғәт тороп, өшөп-туңып, Ленин мавзолейына инеп ҡайтыу үҙе бер бәхет ине беҙҙең өсөн.
Ғәлиуллиндарҙың ҡыҙҙары Зөбәй­ҙә менән Зәйтүнә лә атай йортонда ҡунаҡта булып сыҡты. Ейән-ейән­сәрҙәрҙең күңелле тауышы йортто йәм­ләй. Азамат улдары ғаи­ләһе менән Ҡырмыҫ­ҡалыла йәшәй.
Марат ағай ғүмер буйы колхозда комбайнсы бу­лып эшләгән, малсы­лыҡта, һарыҡсылыҡта ла көс түккән. Маҡ­таулы хеҙмәт ветераны. Вазифа апайҙың әйтеүенсә, улар эшләмәгән бер эш тә ҡалмаған: малсы, сөгөл­дөрсө, йыйыштырыусы, бесәнсе... Намыҫлы хеҙмәт ниндәй генә бул­маһын, ул кешегә ҡыуаныс, кинәнес килтерергә тейеш, тип иҫәпләй Ғәлиуллиндар.
32 йыл буйы клуб сәхнә­ләрендәге сығыштар, ал­ҡыш­тар, халыҡ һөйөүе ғү­мер көҙөнә ҡәҙәр уларҙы оҙатып йөрөй. Яңыраҡ ҡына Мәҙәниәт йылына арналған “Яратам һине, тормош!” фестивалендә икеһе лә ҡатнашҡан. Марат ағай башҡар­ған “Азамат”, “Абдрахман”, “Сибай”, “То­ман” кеүек халыҡ ижады ынйылары тамашасылар күңелендә оҙаҡ сың­лаясаҡ әле.
Вазифа апайҙың ут бөрсәһендәй тынғыһыҙлығы, сая­лығы, уңғанлығы ауылдаштарына яҡшы билдәле. “Юл­даш” радиоһын тыңлап йөрөгән ере­нән шылтырата һалып, яҡындарына сәләм ебәрһенме, республиканы ауыл хәбәр­ҙәре менән таныш­тыр­һынмы, гөлдәй баҡса үҫтерһенме, ейәндәрен тәрбиәләһенме, “Ағинәй­ҙәр” ҡоронда ҡатнаш­һынмы... “Был донъяла уңғанлыҡ янына сабырлыҡ кәрәк, — тигәне лә хаҡтыр апайҙың. — Ағайығыҙҙың әрмелә өс йыл хеҙмәт иткәнен көтөп алдым”. Аҙ һүҙле, баҫалҡы холоҡло Марат ағай илле йыл буйы тормош йөгөн тигеҙ тартыуҙың сәбәбен былай аңлата: “Татыулыҡ бер-береңде хөрмәт итеүҙән башлана”.
Ауылдаштары ошо дәртле, йыр-моңға әүәҫ, өлгөлө ғаиләне телгә алғанда йорт хужаларының береһен — һыуға, икенсеһен утҡа тиңләй. Ысынлап та, утһыҙ-һыуһыҙ йәшәүҙе күҙ алдына килтереп ҡарау ҙа мөмкин түгел бит.