Татлыбай олатайҙың тоҡомон Үмербай, унан һуң Гәрәй, Хаммат, аҙаҡ Зәкәриә да­уам итә. Батырҙың бүләһе Зәкәриә ҡарта­таһы менән хаҡлы ғорурлана ала. 1812 йыл­ғы Ватан һуғышында ҡатнашып, орден менән миҙал тағып ҡайтҡан юрматы ырыуы яугире Татлы­байҙың вариҫтары бөгөн Ишембай районының Этҡол ауылында йәшәй.
“Ватандаш” журналының 2011 йыл­дың 10-сы һанында тарих фәндәре кандидаты Әхмәт­гәрәй Йәнғәлиндең “Юрматылар 1812 йылғы һуғышта” мәҡәләһен уҡығас, Эт­ҡол ауылынан туғыҙ яугирҙең ҡатнашы­уын белдем. Улар 1836 – 1839 йылғы ха­лыҡ иҫәбен алыу осоронда ла иҫән-аман йәшәп ятҡан. Этҡолда тыуып үҫкән таныл­ған ғалим Ғәббәс Яҡупов Өфөлә эшләгән сағында Татлыбай­ҙың Парижды алған өсөн лайыҡ булған орден һәм миҙалының ҡала архивында һаҡ­ланыуын дәлилләгән документ алып ҡайтып биргән.
Юбилярҙың атаһы Хаммат Гәрәй улы 1914 йылда башланған Беренсе донъя һу­ғышында ҡатнашҡан һәм яраланып ҡайт­ҡан. Ошо нәҫел­дән йәнә бер яугир – Иш­мө­хәмәт ағаһы Бөйөк Ватан һуғышында һәләк булған.
Зәкәриә, 40 йыл буйы урмансы булып эш­ләп, хаҡлы ялға сыҡты. Әле лә ҡул ҡау­шы­рып ултырмай, мал-тыуар, ҡош-ҡорт аҫрай, трак­торы менән күрше-күләненә ер һөрөп бирә, ейән-ейәнсәрҙәренә хөрмәтле олатай ҙа ул. “Ошо данлыҡлы ата-бабаларым йортонда тәүге һулыш алдым, беренсе аҙымда­рымды яһа­ным, яугир атай-олатай­ҙарымдың намы­ҫы­на тап төшөрмәнем. Ал­ла бирһә, Үмербаев­тар­ҙың йәш быуыны ла лайыҡлы алмаш бу­лыр, йөҙөбөҙҙө ҡыҙарт­маҫ”, — ти хеҙмәт ветераны.