Яҡты донъяға килеп, биш туғаным ара­һында ҡайнап үҫкән бала сағым хәтирәләре һис онотолмай. Атай-әсә­йемдең хәстәр­лекле мөнәсәбәтен­дә, ҡайнар һөйөүендә, татыу ғаилә ҡоса­ғында буй еткереүем, ту­ғанда­рым­дың күңел йылыһын, рухи һәм матди ярҙам­дарын тойоп, татып йәшәүем менән бәхетлемен. Донъяла һине аңлаған, ауыр мәлдәрҙә ярҙам ҡулы һуҙырға әҙер торған яҡындарың булыуы ҡай­һылай һәй­бәт икән. Ауыр заман тип тормай, ишле һәм татыу балалар үҫтергәндәре өсөн рәхмәт инде атай-әсәйебеҙгә!
Алты бала, алты төрлө яҙмыш… Бары­быҙҙы берләштергән, изгелек орлоҡтарын сәскән йылы оябыҙ – атай-әсәйебеҙ йорто. Ике ағайлы, апайлы, һеңлеле һәм ҡустылы булып үҫеү бәхете тейҙе миңә.
Бөгөн мин уларҙың тик берәүһе – өлкән ағайыбыҙ тураһында һөйләмәк­семен.
Мин иҫ белә башлағанда, Мөҙәрис аға­йым егет ҡорона етеп килгән үҫмер ине. Баш бала булғанғамы, әллә артынан үксә­һенә баҫып үҫеп килгән эреле-ваҡлы биш туғанын тәрбиәләшеүгә шул тиклем яуаплы ҡарағанғамы, ағайым ҡыҙ бала кеүек ипле, хәстәрлекле, изге бер йән булды. Уның: ”Инәй, бына иркәләремә тип алдым әле”, – тип үлсәмен тап килтереп, кейем-һалым һатып алыуы ла, байрам етһә: ”Әйҙә, туға­ным, тамашаға барайыҡ”, – тип етәкләп алып китеүҙәре лә хәҙер ҡыҙыҡ тойола.
Хәтеремдә, ағайыма — 15, ә миңә биш йәштәр самаһы булғандыр, бер ялға ҡайт­ҡанда мине етәкләп клубҡа алып китте. Ауыл ерендә мәҙәниәт йорто бар халыҡтың күңел асыу усағы бит инде. Ярты юлда ағайым­дың класташ ҡыҙҙары осраны. Кө­лөшә-көлөшә оҙаҡ ҡына нимәлер хаҡын­да һөй­ләш­кән булдылар. Мин арып киткән­мен­дер инде, көйһөҙләнә башланым. Аға­йым һис тә асыуланманы: “Иркәм, хәҙер барып етәбеҙ, илама”, – тип йыуатҡаны иҫтә.
Шул саҡтарҙы иҫкә төшөрһәм, ҡайһы бер ҡылыҡтарым өсөн оялып китәм. Ун биш йәшлек ағайыңа тағылып йөрө­сәле! Етмәһә, мыжып йәненә тей. Ялға ҡайтҡан мәлендә уның дуҫтары, ҡыҙҙар менән аралашҡыһы килмәгән тиһеңме ни? Беҙҙе өйҙә ҡараш­ҡаны етмәгән, артынан эйәреп сыҡҡанмын бит әле.
Фәрбизә һеңлем менән Фәнис ҡус­тым да, өл­кән ағайым һымаҡ, тыныс холоҡло булды. Ә беҙ, Нурзидә апайым, Радис ағайым һәм мин, ултырып сыҙамайбыҙ, зыҡ ҡубабыҙ. Тауышлан­һаҡ, әсәйебеҙ: “Өсөгөҙ ун балаға торошло, Фәнис менән Фәрбизә­нән үрнәк алығыҙ. Бәләкәй булһалар ҙа ниндәй татыуҙар, юҡҡа-барға соролдаш­май­ҙар. Мөҙәрис ағайығыҙға ҡарағыҙ, ҡыҙ балаларға биргеһеҙ”, – тип беҙҙе шелтәләй торғайны.
Ысынлап та, ағайыбыҙ өлгө алыр­лыҡ ине шул. Бер кемде лә, хатта яңылыш ҡына булһа ла, ҡыйыр­һыт­маны…
Салауат районының йырҙарҙа йыр­ланған данлы, боронғо Лағыр ауылын­да донъяға килгән ағайым. Һуғыштан һуңғы йылдарҙа тыуған быуын була­раҡ, эшкә сос, түҙемле, уҡыу ҡәҙерен белгән бала булып үҫте ул. Үҙебеҙҙең ауылда урта мәктәп булмағанлыҡтан, аттестат алыу өсөн уҡыу­сылар 18-20 саҡрым ситтә ятҡан Нәси­баш ауылындағы мәктәптә уҡыуҙарын дауам итергә мәжбүр ине. Мәктәпте тик яҡшы билдәләргә генә тамамлаған ағайым Йоматау техникумында бухгалтер-иҡтисад­сы һөнәрен үҙләштерҙе.
Ир-егеттең мөҡәддәс бурысы — илде һаҡлау. Ағайыма һалдат бутҡа­һын Венгрияла татырға тура килә. Хеҙ­мәттән ҡайт­ҡас, йәш белгесте Ҡыйғы районының Йү­кәлекүл ауылына эшкә ебәрәләр. Күп тә үтмәй, уны ошо райондың партия комитетына инструктор итеп тәғәйенләйҙәр. Аҙаҡ Мөҙәрис Рәсүл улы Кәримов Һаҡлыҡ банкы бүлексәһе етәксеһе булып китә. Тынғы­һыҙ эш менән бер рәттән, юғары белем алырға ла өлгөрә, ситтән тороп Мәскәү­ҙәге Ауыл хужалығы институтының финанс бүлеген тамамлай. Эшенә үтә яуаплы ҡараған ағайымды Ҡыйғы районының иң ҙур хужа­лыҡтарының береһенә — Ленин исемендә­ге колхозға — рәйес итеп тәғәйенләйҙәр. Аҙ ғына ваҡыт арауығында колхозды ал­дын­ғы­лар рәтенә сығарғаны өсөн йәш белгес “Почет Билдәһе” ордены менән бүләк­ләнә.
Ағайыбыҙҙы һуңынан Свердловск (хә­ҙерге Екатеринбург) ҡалаһындағы Юғары партия мәктәбенә уҡырға ебәрәләр, уны тамамлағас, партия Өлкә комитетында эшкә ҡалдыралар.
Тырышҡан – ташҡа ҡаҙаҡ ҡаҡҡан, тигән­дәй, фиҙакәр хеҙмәте менән Мөҙә­рис Рәсүл улы бейеклек артынан бейеклек яулай: күп йылдар Рәсәй Һаҡ­лыҡ банкының Башҡорт­остан буйынса етәксеһе, Милли банктың бүлек мөдире кеүек юғары вазифаларҙы ҙур яуаплылыҡ менән үтәп, Башҡортостан­дың иҡтисад өлкәһендә эҙмә-эҙлекле, мөһим эштәр башҡара. Ҡайҙа ғына бул­маһын, халыҡ араһында йөҙө яҡты, күңеле шат, эше ырамлы уның. Хөкү­мәтебеҙ тарафынан хеҙмәте юғары баһаланды. Ағайым­дың күкрәген ор­ден-миҙалдар ғына би­ҙә­мәй, күптән түгел уға “Башҡортос­тан­дың атҡаҙан­ған иҡтисадсыһы” тигән маҡтаулы исем дә бирелде.
“Егет кешегә етмеш төрлө һөнәр ҙә аҙ”, тигәндәй, Мөҙәрис ағайым бар яҡлап та һәләтле. Йөрәктәрҙе елкендереп, өҙә баҫып бейеһенме, арымай-талмай саңғыла йө­рөһөн­мө, волейбол йәки шахмат уйнаһын­мы, үҙ ҡулдары менән йорт төҙөһөнмө — барыһына ла өлгөр ул. Ғаиләһе менән дә бәхетле ағайым: Рида еңгәбеҙ менән ике ҡыҙ үҫтереп, уларға юғары белем биреп, оло тормош юлына баҫтырҙылар. Бөгөн ул – дүрт ейән-ейәнсәргә хөрмәт­ле олатай ҙа.
Барыбыҙ өсөн дә өлгө булып торған, ошо көндәрҙә күркәм юбилейын ҡар­шылаған хөрмәтле ағайыма артабан да ныҡлы һау­лыҡ, ғаилә бәхете, эшендә уңыштар юлдаш булһын.