...Таң ата. Сәстәремде йылы, йомшаҡ ҡулдары менән иркәләп, әсәйемдең наҙлы тауышы уята. Эй, яратам да инде ошо мәлдәрҙе... Шөкөр, әсәйемдең һөйөүенә ҡойоноп, йылыһын тойоп йәшәйем. Әсәй – донъялағы иң ҡәҙерле кеше. Ул ғына бала күңелен аңлай, һиҙә, ниндәй генә бәләгә тарыһаң да, ҡайғыңды уртаҡлашырға әҙер торған изге, бөйөк кеше. Бер һүҙҙән, ҡараштан аңлап, файҙалы кәңәштәрен биреп, ауыр саҡта йыуатыусы, шатлығыңды бүлешеүсе яҡыныбыҙ.

Әсәйем Рәйсә Зәйнетдин ҡыҙы Мәсә­ғүтова Бөрйән ра­йонының Яңы Монасип ауылынан. Ғаиләләрендә һигеҙ ба­ла үҫкән, әсәйем – бишен­сеһе. Иҫке Монасип мәктәбен, юғары уҡыу йортон тамам­лағас, атайым Хәйҙәр Хәләф улы менән сәстәрен сәскә бәй­ләйҙәр, ғүмер буйы бер-бере­һенә терәк булып йәшәйҙәр.

Әсәйем оҙаҡ йылдар балалар баҡсаһында тәрбиәсе булып эшләй. Кескәй генә балаларға бар һөйөүен, белемен биреп, бәләкәстәр тип янып, шатланып, һәр сабыйҙы яҡты йөҙ менән ҡаршылаусы ихлас кеше. 

Әсәйем алты балаға ғүмер бүләк иткән. Атайым да, ул да “балаларым бәхетле булһын” тип йәшәүселәрҙән. Апайҙа­рым Гөлфинә менән Таңһы­лыу юғары уҡыу йорттарын тамам­лағандан һуң үҙаллы ғаилә ҡорҙо. Айгөл апайым Башҡорт дәүләт университетында белем ала.
Унан килә беҙ, игеҙәктәр Рәфил, Рәсилә һәм мин – Рәфилә, әсәйем менән атайымды тағы ла өсләтә бәхетле иткәнбеҙ. “Бәхетлемен һеҙҙең янда булғанға”, – тип көн дә һөйөнә әсәйем. 

Беҙгә һәр саҡ терәк-таяныс та, кәңәшсе лә, дуҫ та әсәйе­беҙ. Уға мең-мең рәхмәтебеҙҙе еткерәбеҙ. Эх, ҡулымдан кил­һә, уға һәйкәл ҡуйып, исемен алтындан яҙыр инем, сөнки әсәйемдең күркәм сифаттары, оҫта­лығы һоҡланыуға лайыҡ. Телде йо­торлоҡ тәмле, хуш еҫле аш-һыу әҙерләһенме, йылы, йомшаҡ бейәләй-ойоҡтар бәйләһенме – барыһы ла ысын күңелдән эшләнгән. Өйөбөҙ хуш еҫле сәскәләргә күмелгән. Ғөмү­мән, әсәйебеҙ донъяны яҡтылыҡҡа күмә, ябайлыҡҡа һоҡлана ла, ҡыуана ла белә.

Әсәйебеҙ – йәшәйешебеҙ­ҙең йәме, ҡото, күрке лә. Һөйөүеңде, йылыңды, ыша­нысыңды тойоп йәшәүебеҙ менән сикһеҙ бәхетлебеҙ.