Һәр ғаиләнең үҙ юлы, үҙ шатлығы, һөйөнөслө тарихы бар. Юлдаш ауылында йәшәүсе Фәниә менән Әҙһәм Әлибаевтарҙың тормош юлынан бергәләшеп атлауына 67 йыл. Уйлап ҡараһаң, был үҙе бер ғүмер. Шул дәүерҙе йәшәй белеү ҙур мәртәбә.


Йылдар уҙған һайын балаларын, туғандарын, күрше-тирәһен нығыраҡ һоҡландыра улар. Тормош юлдары илебеҙ өсөн ауыр заманға тура килгән. Бөйөк Ватан һуғышы килтергән михнәттәрҙе, аслыҡ, яланғаслыҡ, бар ғазаптарҙы ла кисерә. 1941 йылда атайҙары һуғышҡа алына, өс бала, апайҙары Маһира һәм ҡустыһы Сабит өс кенә йәштә әсәй ҡосағында ҡала. Әсәләре ел-ямғыр тейҙермәй, тәртипле кешеләр итеп үҫтерә уларҙы. Атайҙарынан “һуғышҡа индем” тигән хат алалар, бүтән бер хәбәр ҙә килмәй. Харьковта ерләнгәнен аҙаҡ ҡына беләләр.
– Эйе, яҙмыш беҙҙе бик иртә тормош арбаһына екте, – ти Әҙһәм ағай. – Бигерәк тә һуғыштан һуңғы йылдар ауыр булды, бер кешене бишкә бүлгән заманда йәшәнек. Беҙҙең быуын кешеләрен замана үҙе һынаны, ҡайҙа ҡуштылар, шунда эшләнек. Ул ваҡытта бер кемгә лә еңел түгел ине, көсө етер-етмәҫ балалар ололар менән бер рәттән тормош йөгөн егелеп тарттыҡ, – тип һөйләй ул.
1947 йылда 17 йәшендә үк тракторҙа эшләй башлаған. 18 йәшендә ошо ауыл ҡыҙына, егәрлелегенә күҙ һалып, өйләнергә була. 1952 йылда армия сафына алына, дүрт йыл хеҙмәт итеп ҡайта. Ҡайтҡас та тракторға ултыра, ал-ял белмәйенсә пенсияға сыҡҡансы эшләй.
– Ауылда биш тракторсы колхоз эшен алып барҙы. Мин уларҙың араларында иң олоһо инем, – ти. – Иртүк таңғы сәғәт биштә Мәләүез ҡалаһына юл алабыҙ. Унан ташкүмер, брикет ташыныҡ. Сират көтөп, ҡарға батып, төн уртаһында ҡайта торғайныҡ, – тип иҫенә төшөрә Әҙһәм ағай.
Фәниә апай ҙа бала сағынан уҡ башмаҡтар ҡарай, сөгөлдөр утай, ырҙын табағында эшләй. Һәр ҡайҙа ла уңғанлығын күрһәтә. Пенсияға сыҡҡас та аш бешереүсе булып эшләй. Әле лә йорт эштәре менән мәж килеп йөрөй. Йәштәр һымаҡ бар эште лә үҙе башҡара. Икеһе лә йор һүҙле булыуҙары менән эштән ҡурҡмай донъя көтә улар. Дүрт бала үҫтереп, уҡытып, оло юлға аяҡ баҫтырҙылар. Үҙ бурыстарын үтәнеләр. Оло улдары Әғләм уҡытыусы һөнәрен алып, ҙур урындарҙа, Мәләүез ҡалаһында ҡала мэры булып эшләп, хаҡлы ялға сыҡты. Икенсе улдары Саҙиҡ Бәләбәйҙә техникумда уҡып, оҙаҡ йылдар электрик булып эшләне, ә ҡыҙҙары Гөлсәсәк уҡытыусы һөнәрен һайлап, Әлшәй районының мәктәбендә уҡытты. Тормош юлдары юғалтыуһыҙ булмай шул. Кесе улдары Ирек ҡаты ауырып, 42 йәшендә мәңгелеккә хушлашты. Балалары үҙҙәре өләсәй-олатай бәхетен кисерә. Үткәндәр нисек кенә ауыр булмаһын, тормошта үҙ урындарын табып, бәхетле, парлы ғүмер кисереү, ейәндәр ҡыуанысын күреү үҙе оло бәхет түгелме ни? Фәниә апай менән Әҙһәм ағай һаман да көр күңелле, ҡартлыҡҡа бирешмәйҙәр.
Заман менән бергә атлайҙар. Гәзит-журналдар алдыралар, район, республика яңылыҡтары менән танышып баралар. Йорттары төҙөк, күркәм, киләсәктә лә улар һау-сәләмәт, балаларына терәк-таяныс булып тағы ла оҙаҡ йылдар ғүмер кисерһендәр ине.

Г. КИНЙӘБАЕВА.

Федоровка районы.