Алтмышынсы йылдарҙа Белорет менән Магнитогорск ҡалалары араһында иҫке генә вагондарҙан торған поезд йөрөй торғайны. Яҡташтарым Үләнде станцияһына нисек тә барып етеп, аръяғына поезд килгәс, ҙур күтәрмәле вагонға бер-береһенең арт һынынан этә-төртә саҡ күтәрелеп (хәҙерге перрон ҡайҙа инде) инә. Унда өйҙәрендәге урындыҡтан артыҡ ере булмаған ағас һикелә сәғәттән ашыу шаҡ та шоҡ килеп, өшөп-ҡалтырап ҡалаға барып төшәләр.
Октябрь революцияһының 50 йыллығы алдынан (заманында ошо байрамдан да бөйөгө булмағандыр) өлкән йәштәге ирле-ҡатынлы яҡташтарым Магнитҡа юл ала. Күрәһең, мәртәбәле көндө лайыҡлы үткәргеләре килгәндер инде. Әлеге шул шаҡы-шоҡо вагонда ҡалаға килеп, баҙарға төшәләр. Уның да бит үҙ ҡануны: бөтәһе лә һин теләгәнсә килеп сыҡмай. Ырыуҙаштарымдың да тауары үтмәй, шуға һуңғараҡ ҡалалар. Вокзалға килеп билет алыуҙарына, поезд ҡуҙғала башлай. Уға саҡ эләгеп, һуңламауҙарына ҡыуа­нышып, вагон артынан сапҡанда дарҫ та дорҫ типкән йөрәктәрен тыныс­ландырғас ҡына эргә-тирәһенә күҙ һалалар. Был ни хикмәт?! Өп-өр яңы вагон, тәҙрәлә – ап-аҡ пәрҙә, полировкалы йылтыр өҫтәл, йоп-йомшаҡ урындыҡтар, өҫкө кәштәләрҙә хатта матрас менән мендәрҙәре лә ята. Етмәһә, ишегендә ке­ше ҙурлыҡ көҙгө күҙҙең яуын алып тора!
– Үәт, әбей! Үктәберҙең 50 йыллығына беҙҙең яҡҡа ла яңы вагон биргәндәр, һай, рәхмәт төшкөрҙәре! – тип ебәрә бабайы.
Тәҙрәнән күҙен алмаған әбейе иһә:
– Бабай, был ерҙәр бер ҙә генә беҙҙең яҡҡа оҡшамайсы... – тип шик белдерә.
Әбей яңылышмаған булып сыға. “Магнитогорск – Мәскәү” поезына аймылыш ултырған икән яҡташтарым. Икенсе йүнәлештәге Ҡарталы станцияһында ғына төшөп, төндө эт бәләһе менән вокзалда үткәрәләр. Иртәгәһен яңынан ҡалаға килеп, әлеге шул иҫке вагондарын маҡтай-маҡтай икенсе тәүлектә генә ауылға ҡайтып етәләр.