Сибай – Асҡар юлынан үткән саҡта Ишҡол ауылы янындағы Ҡыҙыл йылғаһы буйында, боҙ туңыуға ҡара­маҫтан, палаткалар ҡороп, балыҡсыларҙың ултырыуына һәр кем иғтибар итмәйенсә үтмәйҙер, мо­ғайын. “Ҡыш көнө ни эшләп ултыралар икән?” тигән һорауға яуап алыу өсөн улар янына туҡтап, балыҡ­сылар менән аралашырға булдыҡ.
Cит кешенең килеүен яратмағандарын бел­һәм дә, яр буйында ул­тыр­ғандар эргәһенә йү­нәл­дем. Ысынлап та, бер нисәһе риза­һыҙлығын белдермәй ҡал­маны, әммә үҙен Илһам Абдразаҡов тип таныштырған балыҡсы­лар­ҙың береһе беҙ­ҙе ҡыҙыҡһын­дырған һорау­ҙарға яуап биреүҙән баш тартманы.
– Бала саҡтан Ҡыҙыл буйында балыҡ ҡармаҡлап үҫкәнгәме, был шөғөл ҡандан килә. Көнөнә бер балыҡ та ҡапмаған саҡтар була, әммә ул ғына беҙҙе туҡтатмай. Балыҡ тотоу – үҙе бер хобби, күңел тыныслығы, йәшәү рәүеше. Сәғәттәр буйы улты­рып, йылғаның аҡҡанына ҡа­рап, төрлө уйҙар кисереп, балыҡ сирткәнен күҙәтеү, ҡармаҡҡа эләкһә, сабыйҙарса ҡыуанып, ҡысҡырып ебә­реү­ҙән дә шатлыҡлыраҡ мәлдәр тормошомда юҡтыр, минеңсә. Рәхәттә лә, ҡыйын булған саҡ­та ла Ҡыҙыл йылғаһына киләм, тынысланып, яңынан тыуғандай булып ҡайтып китәм. Ана, күрәһегеҙ бит, ни саҡлы ғына алабуға тоттом, әммә үкенмәйем. Алты сәғәт буйы ултырам, тағы ла ике сәғәткә яҡын ҡалырға уйлайым, – тип йылмайҙы балыҡсы.
Тыумышы менән Ишҡол ауылы егете Илһам Ғиниәт улы Магнитогорск ҡалаһында йәшәй. Урал һәм Камил исемле улдар тәрбиәләй, бигерәк тә Урал улы атаһы менән балыҡ ҡармаҡларға әүәҫ икән. Отпуск ваҡыты бул­һынмы, ял көндәрендәме, улар һәр саҡ тыуған яғына ашҡынып ҡайта, бигерәк тә балыҡ ҡармаҡлау ниәтендә.
Башҡа балыҡсыларға килгәндә, улар бында ваҡ балыҡ тотоп, Атауҙы күлендә суртан һәм һаҙан ҡармаҡлау өсөн ҡуллана. Тереләй тер­мосҡа һалып алып ҡайталар ҙа ҙурыраҡ балыҡ өсөн файҙаланалар. Шулай итеп, ҡәҙерле уҡыусым, яр бу­йындағы балыҡсылар ҡышын да, йәйен дә үҙ шөғөлөнә тоғро ҡала, балыҡҡа йөрөүҙәрен ташламай.