Алмас иң ҡиммәтле, иң затлы таш һанала. Ул – эскерһеҙлек, ҡыйыулыҡ һәм еңеүсе билдәһе. Шулай уҡ ярһыуҙы баҫырға ярҙам итә, үҙеңә ышаныс уята, көс бирә. Барлыҡ эштәрҙә уңыш кил­терә, ауырыуҙан, йәрәхәтләнеүҙән, яуыз көстәрҙән, йәшен һуғыуҙан һаҡлай, сәләмәт йәшәргә һәм оҙон ғүмер кисе­рергә булышлыҡ итә.
Бынан тыш, алмас күп кенә тылсым­лы сифатҡа эйә. Мәҫәлән, шундай ҡаш­лы йөҙөк кейгән ҡатын балаһын еңе­лерәк тыуҙыра. Талисман итеп алмасты уң ҡулға йә булмаһа муйынға тағырға кәңәш ителә. Шуны иҫегеҙҙә тотоғоҙ: был таш бүләк ителгән йә иһә аманат булып күскән осраҡта ғына ың­ғай йоғонто яһай.
Рубин — матур, ялтырауыҡлы ҡы­ҙыл таш. Дәртле һәм ҡайнар мөхәб­бәт билдәһе булараҡ дан алған. Бәхетле мөхәббәт теләйһегеҙ икән, бер-бере­геҙгә рубин ташы бүләк итегеҙ. Рубинлы кулон кейгән кеше үҙен бөйөк һәм хөрмәткә лайыҡ итеп хис итә. Был таш изге күңеллеләрҙә игелеклелекте арттыра, яуызды тағы ла яуызландыра.
Өҫтәүенә йәшен һуғыуҙан, ағыула­ныу­ҙан һаҡлай. Әлеге ташты йөрөткән кеше көрәшкәндә һәр ваҡыт еңә. Рубин ҡан ағыуҙы туҡтатыу, һауаны таҙартыу, яуыз көстәрҙе ҡыуыу, йәрәхәтләнеүҙән һәм эпилепсия сиренән һаҡлау кеүек сифаттарға ла эйә. Ул ҡарая башла­һа, тимәк, кешегә ниндәй ҙә бул­һа ҡурҡыныс янай тигән һүҙ.
Аҡыҡ (агат) баш ауыртыуын баҫа, баш мейеһе тамырҙарында ҡан әйлә­не­шен яҡшырта, һығылмалы­лыҡ­ты нығы­та. Эпилепсия сиренән яфа­лан­ғандар, бөйөр, нервы ауырыуынан ин­тек­кәндәр өсөн файҙалы.
Фирүзә ҡан ағыуын туҡтата, бә­хәстәрҙе көйләргә булышлыҡ итә, тот­а­­наҡ­һыҙлыҡтан, ғаиләләге ты­ныс­лыҡ­ты һаҡлай.
Аметист. Бауыр ауыртҡанда, йоҡ­лай алмағанда ҡулланыла. Кире энергияны туплағандан һуң таш төҫөн үҙгәр­тә, ҡарая, ҡыҙыл нөктәләр йәки таптар, хатта ярыҡ барлыҡҡа килеүе ихтимал. Аметист менән маңлай һырҙарын ыуа­лар, һипкелдән ҡотолоу өсөн файҙа­ланалар.