Уҙған быуаттың 80-се йылдарында тәүге ижад емештәре менән район, республика кимәленә сыҡҡан ҡәләм оҫтаһын китап уҡыусы шунда уҡ үҙ итте. Һөнәре буйынса медик, уҡытыусы булыуы ла, Хоҙай тарафынан бирелгән тел асҡысы ла әҙипкә һәр яҡлап булышлыҡ итә: Хәйҙәр Ниғәмәт улы әҫәрҙәре аша кешелә күркәм сифаттар тәрбиәләй, ҡатмарлы тормошта ныҡлы рухлы, иманлы, илһөйәр булып ҡалыу мөһимлеген тәҡрарлай.
Заманында республика кимәлендә ойош­торолған сәсәндәр бәйгеһендә ҡат­нашып, дипломант, лауреат исемдәрен алған прозаиктың халҡына әйтер һүҙе йылдан-йыл тәрәнерәк мәғәнә ала, йөрәк-сәпкә төҙөрәк тейә бара, ҡәләме йылдар сарында үткерләнә, гражданлыҡ позиция­һы милләтенең рухы менән ҡеүәтләнә.
Хәйҙәр Ниғәмәт улының былтыр донъя күргән “Офоҡтағы йондоҙ яҡтыһы” исемле китабы әҙипте әҙәбиәтебеҙ күгендә тағы ла яҡтыраҡ йондоҙ итеп балҡытты. Шәһит Хоҙайбирҙин исемендәге премияға дәғүә иткән яңы ижад емеше – “Тарат әле моңһоу уйҙарымды...” китабы ла һутлы телле прозаиктың көн ҡаҙағына һуҡҡан, һәр әҙәми затты һиҫкәндерер, уйһыҙҙы – уйға, моңһоҙҙо моңға һалыр публицист икәнлеген раҫлай.
Тапаҡовтың һуңғы йылдарҙа район, республика гәзит­тәрендә баҫылып сыҡҡан аналитик мәҡәләләр туплан­маһы – яҙмышын журналистика менән бәйләргә теләгәндәр өсөн ҙур тәжрибә майҙансығы, остазлыҡ-оҫталыҡ мәктәбе. Был яҙмалар көнүҙәклеге, әҙиптең һәр төрлө ығы-зығынан юғары булыуы, ҡыйыш атып та тура тейҙерә алыу маһирлығы менән айырыла, бөгөн ҡыбырламаһаң, иртәгә һуң булырын да иҫкәртә. Авторҙың ил­һө­йәр­леген, телһөйәрлеген аңғараһың, аһтарында халыҡ проблемалары ярылып ятҡанын һиҙәһең. Юҡ, ҡатмарлы мәсьәләләрҙе күрһәтеп-күтәреп сығыу юлдарын ғына бәйән итмәй автор, үҙенең тимерҙәй ныҡлы позицияһын, халыҡты әйҙәр әҙиплек көсөн дә күрһәтә.
Ғөмүмән, беҙ Хәйҙәр Ниғәмәт улы Шәһит Хоҙайбирҙин исемендәге премияға ысынлап та лайыҡ тип иҫәпләйбеҙ. Халҡы өсөн янып-көйгән ҡәләм оҫтаһы “Хоҙайбирҙинлы” булырға хаҡлы!