Эшегеҙҙе ашыҡмайынса, матур һәм тейешлесә, һәр нәмәһен үҙ ваҡытында башҡарығыҙ. Феке­ре­геҙ­ҙе боҙасаҡ әйберҙәрҙән һаҡ­ланығыҙ һәм сара күрегеҙ. Бер эшкә тотонғас, матурлап тамам­ларға тырышығыҙ, сөнки, башлап та ҡалдырыуға ҡарағанда, һис башламай тороу тағы ла хәйерлерәк.
Бер сәғәт эсендә бер нисә төр­лө эшкә керешмәгеҙ, сөнки былай итеү башланғандарҙың һәр бере­һенән мәхрүм ҡалыуға сәбәп була. Тотонған эште шатлыҡ һәм ихлас­лыҡ менән, ялҡмай дауам итегеҙ.
Бөгөн бөтәсәкте аҙаҡҡа ҡал­дыр­мағыҙ, сөнки иртәгәнең тағы үҙенә кәрәк мәшәҡәттәре буласаҡ. Киләһе көнгә иҫәп тотһағыҙ, бөгөнгөгөҙ бушҡа уҙыр, аҙаҡ төрлө эш йыйылып, ауырлыҡ килтерер. Һәр көн эш бөтә барһа, үҙегеҙгә рәхәт бит.
Ғәмәлдең ҡыҫҡа ваҡыт эсендә тамамланмауына түгел, ә гүзәл һәм хуш, таҙа һәм тәртипле булыуына иғтибар итегеҙ. Был ваҡытты бушҡа үткәрмәй һәм үкендермәй.
Башы яҡшы булғанда аҙағы ла яҡшылыр. Башы боҙоҡ эштәрҙең аҙағы ла матур түгел.
Һәр нәмәне кеше күрһен һәм маҡтаһын өсөн түгел, файҙаһы булһын тип эшләгеҙ. Файҙаһы, бөгөн булмаһа ла, бер ваҡыт күҙгә күренер һәм баһаланыр.