Хикәйә

Телгә лә, ҡул эшенә лә, тамаҡ төбөн сылатырға ла маһир Гәрәйша ағай. Бына әле ул өс-дүрт дуҫы менән Алмалы ауылында оҫталыҡ эше менән мәшғүл. Басир исемле ағайҙың өйөн күтәреп, башын ябып бирәсәк улар. Хаҡын һөйләшеп килешкәс, изге эш алдынан тип, хужа егеттәрҙе әҙерәк һыйлап алды.
Ауылда "тел биҫтәһе" ҡушаматын йөрөткән Гәрәйшаның ике-өс рюмка һуҡҡандан һуң теле тағы ла нығыраҡ асыла башланы.
— Әллә, мин әйтәм, туған, өйөңдө мансардалы итеп эшләйекме? — тип һүҙ башланы ул. — Балконын да ҡуйып ебәрһәк, ниндәй зәһәр килеп сығасаҡ. Билләһи, ауылда беренсе өй буласаҡ! Йәйге селлә көндәрҙә, балконға сығып, тирә-яҡҡа ҡарай-ҡарай тәмәке көйрәтеүе үҙе бер кинәнес бит. Йәғни бына, әле беҙ ултырған кеүек, иң ҡәҙерле ҡунағың менән сәкәштерә-сәкәштерә йөҙ грамм һуғыуы.
Басир ағай көтөлмәгән тәҡдимгә шатланып китте. Ҡара әле, ни эшләп бығаса башына килмәгән? Тик егеттәрҙең ҡулынан килерме икән һуң?
— Юҡҡа борсолаһың, ағай. Беҙҙең ише бөркөттәргә эш сыҙаймы! Ауылда үҙемдең йорт та нәҡ шундай. Бөтәһен дә үҙем эшләнем, — тине Гәрәйша, көрәк кеүек ҡулдарын күрһәтеп...
Шаҡ-шоҡ, шарт-шорт. Бысҡы зыңы, балта тауышы тынмай. Оҫталар эште емертеп алып бара. Ә инде бер аҙҙан ауыл уртаһында ҡурсаҡ кеүек йорт пәйҙә булды. Семәрле кәрниздәре, тәҙрә йөҙлөктәре һуң! Әйтерһең, быларҙы ябай әҙәм ҡулы түгел, ә фәрештә үҙе ҡойоп киткән.
Егеттәрҙең даны күрше-тирә ауылдарға ла таралды. Бындай оҫталар юлда тәгәрәп ятмай. Уңайы тура килгәндә файҙаланып ҡалырға кәрәк. Үҙҙәре ихлас, үҙҙәре ябай. Берәүҙәре уларға ла ошондай йорт эшләп биреүен үтенде, икенселәр адрестарын алып ҡалырға ашыҡты. Ә инде көнсөлөрәк ҡатындар ирҙәрен игәй башланы:
— Кит инде, кит. Һинең ир булып йөрөүең, әҙәм ыстырамы. Ҡулыңдан бер нәмә лә килмәй бит. Әлдә шул беләк буйы телең бар. Былайһа, күптән күҙеңде ҡарға суҡып алып китер ине.
Көҙөн Басир ағайҙың өлкән улы кәләш алып ҡайтты.
— Килен Ҡарайылға ауылынан тип әйтәһең инде. Беҙҙең өйҙө эшләгән Гәрәйша оҫта ла шул ауылдан бит, — тине ҡыуанысынан ул.
Ҡоҙа-ҡоҙағыйҙарына туйға һөйләшергә барғас, Басир ағай ҡорҙашының да хәлен барып белмәк булды.
"Әллә яңылыш киттем инде. Бәлки, шаяртып ебәргәндәрҙер". Тап үҙенеке кеүек кенә йортто күрергә ниәтләгән Басир ағай иҫке генә өй янында туҡтап ҡалды. Өй күптән буяу төҫө күрмәгән. Тәҙрә рамдарының буяуҙары ҡубып, ҡояшта уңып бөткән. Улай тиһәң, ауылдың тап ошо урынында йәшәй, тигәйнеләр. Басир ағай инде кирегә боролорға торғанда ғына, бер яғы ойоҡ менән бәйләп ҡуйылған ҡапҡанан һуҡмыш Гәрәйша үҙе күренде.