Ҡуңыр йөҙлө бәләкәй генә малай “Атай!” тип ҡаршыма килеп сыҡты ла, яңылышыуын аңлап, миңә шикле ҡараш ташлап ҡуйҙы. Әммә бер аҙҙан ҡулымдан етәкләп, мине ысын хужаларса өйгә әйҙәне. Джураевтарҙың ҙур һәм татыу ғаиләһе менән танышыуым шулай башланды. Тажикстандан күсеп ҡайтҡан ғаилә ыҡсым ғына йортта йәшәй.

— Күп балалы әсә булырмын тип һис уйламағайным, — ти Гөлсимә Рөстәм ҡыҙы. — Ә хәҙер минең өс ҡыҙым, ике улым бар. Күптән түгел генә өләсәй булдым.
Был татыу ғаилә Мәсәк ауылында йәшәй. Гөлсимә үҙе — башҡорт, тормош иптәше Әлиморат — тажик. Улар ғаилә башлығының тыуған ерендә осрашып таныша. Оҙаҡламай йәштәр гөрләтеп туй яһай.
Бөгөн ишле ғаилә ҙур хужалыҡ тота. Өс һыйыр, һарыҡ, ҡош-ҡорт аҫрайҙар. Мал-тыуарҙы ҡарау өсөн, әлбиттә, ең һыҙғанып эшләргә кәрәк. Шуға ла Джураевтар иртәнән кискә саҡлы донъя мәшәҡәттәре менән мәж килә.
— Мин балаларым өсөн тынысмын. Береһе лә эшһеҙлектән яфаланып йөрөмәй. Улар — беҙҙең төп ярҙамсыларыбыҙ, — ти хужабикә. — Мәҫәлән, өсөнсө класта уҡыған Әмир һауыт-һаба ла йыуа, малдарҙы ла ҡарай. Барыһын да үҙаллы эшләйҙәр. Беҙ тормош иптәшем менән өйрәтеп, күрһәтеп кенә бирәбеҙ.
— Балаларығыҙ мәктәптә нисек уҡый? — тип һораным хужабикәнән.
— Яҡшы. Уҡытыусыларҙың зарланғаны юҡ.
— Балалар менән артыҡ йонсомайһығыҙмы?
— Юҡсы. Уларҙың береһе генә лагерға китһә лә, өй буш ҡалған кеүек...
— Үҙебеҙҙән артҡан һөттө дәүләткә тапшырабыҙ, — тип дауам итә Гөлсимә. — Унан килгән аҡса балаларға кейем-һалым алырға ярап ҡала. Нигора исемле ҡыҙыбыҙ Һатҡы ҡалаһында уҡый. Гөлгөнә менән Әмир мәктәптә белем ала. Әнис балалар баҡсаһына йөрөй. Уларҙың барыһы ла бәләкәйҙән хеҙмәт тәмен белеп үҫә.
Күптән түгел Гөлсимә Рөстәм ҡыҙы Президентыбыҙ Рөстәм Хәмитов ҡулынан “Әсәлек даны” миҙалын алған.
Әлиморат сығышы менән Тажикстандың Ҡурған-Түбә өлкәһенән. Үҙе лә ишле ғаиләлә үҫкән. Германияла хеҙмәт иткән, район ҡулланыусылар йәмғиәтендә эшләгән, Себер тарафтарында ла тир түгергә өлгөргән.
Ғаилә башлығының ҡулынан килмәгән эше юҡ. Мәсәктәр уны үҙ итеп тә өлгөргән.