“Бигерәк күп көләһең, бер хәсрәтең дә юҡ шикелле һинең”, – ти миңә бигүк таныш түгел кешеләр. Саҡ ҡына уйсанланып йөрөй башлаһам, “Нимә булды, әллә ауырыйһыңмы, ни эшләп көлмәйһең ул?” – ти әхирәттәрем. Көлөгөҙ, дуҫтарым: яратып ҡына үҙегеҙҙән дә, килеп тыуған проблемаларҙан да, ҡыуаныстан, хатта илар мәлдә лә...

Көлөү өсөн сәбәп күп бит. Һис ғәйепһеҙгә үҙегеҙҙе йәберһеткән, күңел тыныслығынан яҙҙырған кешеләрҙән дә һеҙ күтәренке кәйеф менән генә өҫтөн була, яман һүҙҙәренән һаҡлана алаһығыҙ. “Инде йығылдым, минән булмай” тигән мәлдәрҙә лә һикереп, һис булмаһа, йәбешеп тороғоҙ. Бирешмәгеҙ! Үҙ күңелегеҙҙе үҙегеҙ күрергә, һәр яңы көнөгөҙҙө бүләк итеп ҡабул итергә өйрәнегеҙ. Кемгә күпме ғүмер бирелгәнен Хоҙай үҙе генә белә.

Тап шуға ла һәр көнөбөҙҙөң ҡәҙерен беләйек, дуҫтарым. Күңелебеҙҙә үпкәгә, асыуға, иреш-талашҡа бөтөнләй урын ҡалдырмайыҡ! Әлеге мәлдә, тап ошо минутта БӘХЕТЛЕ булырға өйрәнәйек! Ҡыуанып, илар урында ла көлөп, дәртләнеп йәшәйек әле шул хәтлем матур донъяла!

...Шулай тип яҙҙым да ҡапыл туҡтап ҡалдым. Аҡыл өйрәтеп хәбәр сурытырға мин кем инде ул тиклем? Ни бары – ябай хужабикә, әсәй, әҙ булһа ла тормоштоң асы-сөсөһөн татыған ҡатын-ҡыҙ. Дуҫтарым, ә һеҙ беләһегеҙме, мин бит һәр берегеҙҙән өлгө алам, рәхмәт барығыҙға ла! Тормошомда булғанығыҙ өсөн рәхмәт!

Әйҙәгеҙ әле, яңы ғына мейесемдән сыҡҡан ҡыҙыл эремсек бәлеше менән күмәкләп сәй эсеп алайыҡ. Уның ҡамыры шул тиклем тәмле килеп сыға. Ә бәлештең хуш еҫе һуң! Мммм! Сер итеп кенә әйтәм: минең “Кәзәмөгөҙ-рогаликтар”ымдың ҡамыры ул. Ныу шул ҡамыр бәлешкә бына тигән инде!

Шулай итеп, бәләкәс табаҡҡа башта биш ҡалаҡ йылы һөт ҡоябыҙ. Шуға бер ҡалаҡ шәкәр, бер ҡалаҡ (бәләкәй пакеттагы 10 грамм) ҡоро сүпрә ҡушып болғатабыҙ ҙа ултыртып торабыҙ. Ул арала бер ҡап аҡ майҙы, бер йомортҡаны һыуытҡыстан алып ҡуйығыҙ – йылынып йомшара торһон. Әйткәнем бар инде: ҡамыр ашына арзан май, маргарин ҡулланмағыҙ.

Сүпрә матур ғына булып ҡабарғандыр, шуға ике ҡалаҡ шәкәр, йомортҡа, йомшарған маргарин йә аҡ май, бер семтем тоҙ, өс стакан он ҡушып, йомшаҡ ҡына ҡамыр баҫығыҙ. Майлы ҡамыр үҙенә ондо күп ала, ҡулға йәбешмәһә, тимәк, еткән. Эслеген әҙерләгәнсе бер нисә өлөшкә бүлегеҙ ҙә һыуытҡысҡа һалып тороғоҙ.

Был бәлештең эслегенә ҡарағат та, үткәрелгән муйыл да һалғаным бар, әммә иң оҡшағаны – ҡыҙыл эремсек менән! Тап шундай бәлештән бала саҡ тәме, өләсәйҙең мейесендә бешкән бәлеш еҫе килә! Ҡыҙыл эремсекте әнейем күп итеп эшләп биреп ебәргәйне, тәмлелеге, әйкәйем. Ит турағыстан үткәрелгән, шәкәр ҡушылған… Әммә ҡыҙыл эремсектең бер әтнәкәһе бар: тиҙ генә ашалып бөтә лә ҡуя. Ахыры, ошолайтып үҙем эшләй башланым. Бер ҡап магазин эремсеген (5%) бер литрҙан аҙыраҡ һөт менән оҙаҡ итеп ҡайнатам. Ул арала ике ҡалаҡ шәкәр һалып ебәрәм, йыбанмай ғына болғап торам. Бер бәлешлек эремсек килеп сыға, тәме хәс ҡуйыртылған һөт ҡушҡан һымаҡ.

Үәт, шулай! Оҙон һүҙҙең ҡыҫҡаһы, сәйҙәрегеҙ тәмле булһын, әхирәттәр! Тормош ауыр тип зарланмағыҙ, үҙен бәхетле тоя белгән кешене уңыш һағалап ҡына тора ул! Тап шулай! Бәхетле булығыҙ!