Аллаһ: «Мин йәшерен Хазина инем, Мине белеүҙәрен теләп, ошо халыҡты барлыҡҡа килтерҙем», – ти. Тимәк, беҙҙең яратылыуыбыҙҙың сәбәбе Аллаһты танып белеү ул. Бының өсөн иһә тейешле ғилемдәргә эйә булырға кәрәк.
Ғөмүмән, ғилем алыу еңел эш тү­гел. Үҙ алдыңа, үҙ белемеңә, күҙ бе­ле­менә генә таянып Аллаһты танып белергә тырышыу иһә маҡсатыңа ла яҡынайтмаясаҡ, хатта киреһенсә, аҙаш­тырып юлды яҙлыҡтырыуы ихтимал.
Ошоларҙы күҙ уңында тотоп, Ал­лаһ кешеләргә дөрөҫ, хаҡиҡи юлды табыуҙы еңеләйтеү һәм унан тайпылмайса барыу өсөн кешелеккә пәй­ғәмбәрҙәр, изге китаптар ебәргән. Ке­ше тәбиғәте буйынса онотоусан. Шуға даими рәүештә уның иҫенә төшөрөп, хәтерен яңыртып торорға кәрәк. Пәй­ғәмбәрҙәр, изге китаптар төшөрөлөү замандары алыҫайған һайын улар менән бергә ебәрелгән ғилемдәр ҙә онотолоп, фараздар, күҙаллауҙар ярҙамында үҙгәртелеп хәҡиҡәттән алыҫлашмаһын өсөн был юлды өҙлөкһөҙ дауам иттереү, хәҡиҡәтте, Аллаһ һүҙен, Уның әмерҙәрен, теләк­тәрен еткереү вазифаһы әүлиәләргә, шәйехтәргә йөкмәтелә.
Аллаға шөкөр, Аллаһ Тәғәлә беҙ­ҙең халыҡҡа булған һөйөүен белдереп, беҙҙе лә камил заттар араһында күрергә теләп, беҙгә күпләп үҙенең дуҫтарын, әүлиәләрен ебәргән. Шулар араһында Ҡотоб заман, Урал-Волга төбәгендәге Нәҡшбәндиә суфыйҙар йәмғиәтенең һуңғы бөйөк Шәйехе Зәйнулла Рәсүлев хәҡиҡәт юлында мәңгелек бәхеткә әйҙәүсе һүнмәҫ йондоҙ, аҙаштырмаҫ маяҡ, өлгөлө әҙәп-әхлаҡ эйәһе булып тора.
Беҙҙең Пәйғәмбәр Әфәндебеҙ: “Кем үҙ белемдәре менән генә хуш­һына, шул юлдан яҙыр”, – тип бойора. Шуның өсөн дә беҙ дин мәсьә­лә­ләрендә көҙгө булырҙай, һинең хәлеңде һиңә күрһәтерҙәй ошондай оло шәхестәргә, остаздарға мохтаж­быҙ. Һин нисек көҙгөгә ҡарап сәсеңде-ҡашыңды, кейемеңде төҙәтһәң, Ал­лаһтың дуҫы ярҙамында күңел хәл­дәреңде күреп етешһеҙлектәреңде төҙәтәһең. Зәйнулла Рәсүлев кеүек шәхестәребеҙ, иман камиллығына ирешеп, бөтә халыҡ өсөн көҙгө вази­фаһын башҡара. Суфыйсылыҡтың эске яғы илаһи һөйөү булһа, тышҡы яғы – матур әхлаҡ ул. Шуның өсөн дә тәриҡәт юлында, хаҡиҡи юлда бул­ған кешенең маҡсаты, остаздары ярҙамында, насар холоҡ һәм ғәҙәт­тәрҙән арынып, матур әхлаҡ эйәһе булыу.
Суфыйсылыҡ, тәриҡәт юлы – ул тыныслыҡ юлы. Был юлда тирә-яҡ­тағылар менән татыу йәшәү, гармо­нияға өлгәшеү өсөн бары тик тейешле ғибәҙәттәрҙе башҡарып, үҙ өҫтөңдә эшләргә, кешенән ғәйеп эҙләмәҫкә, Хоҙай биргәндәргә шөкөр итеп, ҡәнәғәтлек күрһәтергә кәрәк.
Ярай, әүлиәләрҙең, шәйехтәрҙең, остаздарҙың үҙ вазифалары бар. Ә ябай кешенән ошо хәҡиҡәт юлында нимә талап ителә һуң?
Ябай кешенең вазифалары ла ябай. Аллаһ фарыз тип бойор­ғандарҙы үтәргә (тәү сиратта намаҙға ҡағыла). Дин юлында сарыф итергә матди мөмкинлектәрең юҡ икән, һинең өсөн үҙеңде ҡарау ҙа: Аллаһ ризалығы өсөн тәнеңде һау-сәләмәт һаҡларға тырышыу, тәнеңде, өҫ-башыңды, йәшәгән ереңде таҙа тотоу, тыйылған нәмәләрҙән алыҫ тороу, төшөнкөлөккә бирелмәү, ҡәнәғәт була белеү, ҡаршы төшмәү, хәләл көс менән йәшәү сығанаҡтары табыу һ.б. ғибәҙәт булып тора.
Кешегә мең нәсихәт бир, аҙым һайын нимә эшләргә тейешлеген әйт, тик ул һине тыңламаясаҡ. Бер бәлә иһә уға хәҡиҡәтте тиҙ генә аңларға ярҙам итә. Ошонан сығып рәхәт һәм еңел йәшәүҙең серенә төшөнөр өсөн ниндәйҙер бәләнең килеүен көтмәйек, ошо беҙҙең изгеләребеҙ, әүлиәләр, шәйехтәребеҙҙең һүҙҙәренә ҡолаҡ һалып, уларҙың тормошон, өлгө итеп алып, Аллаһ ҡушҡандарҙы ҡулдан килгән тиклем үтәп бөгөндән үк бәхетле һәм тыныс йәшәйек.
Беҙ үҙ еребеҙҙә йәшәйбеҙ. Беҙгә ситтәргә оҡшарға тырышырға кәрәк­мәй. Беҙҙең үҙебеҙҙең кәрәк тиклем ғалимыбыҙ, әүлиәбеҙ, батырыбыҙ бар. Улар – беҙҙең әйҙәүселәр, беҙ ынтылырға тейешле яҡтылыҡ, беҙ тиңләшергә тейешле өлгө, беҙҙең рухи көсөбөҙҙөң сығанағы. Шуға ла беҙгә аяҡта ныҡлы баҫып торор өсөн, яҡты киләсәгебеҙ өсөн, мәңгелек бәхеткә ирешеү өсөн һис кенә лә улар менән рухи бәйләнеште өҙөргә ярамай.