Тиҙҙән Әсәйҙәр көнө етә. Яҙмыш һынауҙарына бирешмәй, күңел матурлығын юғалтмай, тирә-яғындағыларға тик изге тойғолар ғына өләшеп йәшәгән, балаларына оло терәк булған әсәйҙәр оло хөрмәткә лайыҡ.
Башҡортостан мосолмандарының Диниә назараты рәйесе мөфтөй Нурмөхәмәт хәҙрәт НИҒМӘТУЛЛИН:
– Бисмилләһир-рахмә­нир-рахим!
Бөтөн кешелекте донъя­ға яралтҡан бөйөк зат ул – әсәйҙәр. Ислам динендә ҡатын-ҡыҙға булған мөнә­сәбәт шул тиклем юғары, хатта ки “Ҡөрьән-Кәрим” китабында “Ҡатындар” сүрәһе лә бар. Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәт ғәләйһис-сәләм дә үҙенең мөбәрәк хәҙис­тәрендә гүзәл заттар тураһында күп тапҡыр иҫкә алған. Шулар араһынан “Йәннәт – әсәйҙәрҙең аяҡ аҫтында” тигәне генә лә бихисап һорауға яуап булыр. Һәр ҡайһыбыҙ, хәлебеҙҙән килгәнсә, әсәйҙәрҙең фатихаһын алырға тейешбеҙ. Уларҙың ҡылған изгелектәрен һанап бөтөрөрлөк түгел.
Бер егет өлкән йәшкә еткән әсәһен хажға йөкмәп алып килгән. Хәле бөткән, аяҡтары ҡаты, сәнскеле үҫемлектәрҙән ҡанап бөткән... “Йә, Рәсүлуллаһ, – тип мөрәжәғәт иткән ул, Мөхәммәт ғәләйһис-сәләмде күреп. – Әсәйемдең бөтөн әйткәндәрен үтәп торам. Хатта ки үҙен хаж ҡылырға алып килдем. Уның хаҡын үтәй алдыммы?” Пәйғәмбәребеҙҙең яуабы иһә һәр беребеҙ өсөн ҙур һабаҡ. “Әсәйҙәрҙең беҙҙе донъяға килтергән ваҡытта тотҡан бер тулға­ғының да хаҡын үтәү мөмкин түгел”, – тигән ул. Ошо хәҙистәрҙе иҫкә төшөргәндә лә, әсәй­ҙәрҙең ни ҡәҙәр бөйөклөгөнә йәнә бер ҡат инанабыҙ. Уларға ихтирамыбыҙҙы байрам көнөндә генә түгел, көн дә күрһәтеп торорға бурыслыбыҙ.
Ошондай бер хикмәт бар. Америкала ике ҡатын бала таба: береһе – ир, икенсеһе – ҡыҙ бала. Икеһе лә ир баланы үҙенеке тип иҫәпләгән. Ҡыҙ балаға иғтибар булмаған. Кем – ул, кем ҡыҙ тапҡанын нисек асыҡларға? Генетик яҡтан да тикшереп ҡарайҙар, мәсьәлә хәл ителмәй. Кем­деңдер башына шундай уй килә: мосолмандарҙың бер китабында барлыҡ һорауҙарға ла яуапты табырға була. Сәғүд Ғәрәбстанындағы бер ғалимға мөрәжәғәт итәләр. Ул мәсьәләне тыңлағандан һуң ошондай кәңәш бирә: ике әсәнең дә һөтөн алып ҡарағыҙ, кемдең ағында туҡлыҡлы матдәләр күберәк, тимәк, ул ир бала тапҡан. Мәсьәлә хәл ителгәс, ғалимдан бының ҡайҙан белеүен һорағандар. “Ике ҡыҙ бала өлөшө – ир балаға”, – тип яуап биргән ул.
Ысынлап та, әсә һөтөнә бер нимә лә етә алмай. Бала ауырып китһә лә, әсәнең һөтөндә сабыйын тиҙ арала аяҡҡа баҫтырырлыҡ матдәләр барлыҡҡа килә. Әсәйҙәр алдында беҙ мәңгелек бурыслы. Йоҡоһоҙ үткәргән төндәре, беҙҙең өсөн борсолоуҙары иҫәпкә тап килмәй.
Ҡатын-ҡыҙҙар Ислам диненең күп хөкөмдәрен белеп бөтмәй. Мәҫәлән, улар ирҙәренән бала тапҡаны, сабыйын имеҙгәне өсөн хаҡ һорай ала.
Аллаһ Тәғәлә ҡатын-ҡыҙҙарға сабырлыҡ, бәхет бирһен. Ғаиләләр ныҡ булһын. Ҡатын-ҡыҙҙар тулы ғаиләлә, ирҙәре ҡанаты аҫтында ғына тәрбиәле, илһөйәр, телһөйәр балалар тәрбиәләй ала. Ҡатын-ҡыҙҙарға бәхет бирһен, ә көслө заттарға ҡатын-ҡыҙҙарҙың бәхетен булдырыу өсөн эшләргә, айыҡ аҡыл, һөйөү, хеҙмәт менән ғаиләләрҙе һаҡларға насип итһен.
Әс-сәләмү-ғәләйкүм үә рәхмәтул-лаһи үә бәрәкәтүһ! Амин.