* * *

– Минең һунар мылтығым бар. 500 мең һум тора.
– Һин һунарсымы ни?
– Юҡ та... Алдашырға яратам.

* * *

Ауыл ҡартына ҡалала йәшәгән ейәне ҡунаҡҡа килә. Бер-ике көн торғас, егет күңелһеҙләнә башлай.
– Ана, мылтыҡты, эттәрҙе ал да урманға барып әйлән, – ти ҡарт.
Бер сәғәттән ейәне күңеле күтәрелеп ҡайтып инә:
– Олатай, һинең тағы ла эттәрең бармы?..

* * *

Тәүге тапҡыр һунарға сыҡҡан ир ҡото осоп ҡайтып инә.
– Ҡатын, бөттөм! Тиҙ бул, “Ҡыҙыл китап”ты бир, – ти ул, илар сиккә етеп.
– Ни булды? – ти ҡатыны, китап һуҙып.
Ир китапты ҡарап бөткәс, еңел һулап ҡуя:
– Фу-у!.. Алдағандар. “Ҡыҙыл китап”та егерь юҡ!..

* * *

Судья:
– Һеҙ, ғәйепләнеүсе, 300 миллион доллар урлап, йәшереп ҡуйғанһығыҙ. 20 йылға иркегеҙҙән мәхрүм ителәһегеҙ. Әйтер һүҙегеҙ бармы?
– Мин әкиәт яратам, – ти ғәйеп­лә­неү­се. – Бер саҡ бүре 300 миллион һа­рыҡ урлаған һәм уны һунарсылар тотоп алған. “Беҙ һине үлтерәбеҙ!” – тигән улар. Бүре: “Зинһар, үлтермәгеҙ! Мин һеҙгә 150 миллион баш һарыҡ бирәм”, – тигән. Һунарсылар ризалашҡан. Барыһы ла ҡәнәғәт булып, бәхетле, оҙон ғүмер кисергән, ти.
Судья:
– Һеҙҙең әкиәттәргә булған мөхәб­бәтегеҙ судҡа тәьҫир итте һәм хөкөм ҡарарын яңынан ҡарарға булдыҡ. Һеҙ суд залында уҡ азат ителәһегеҙ, изге күңелле кеше!

* * *

Бер ғәрип ҡарттың улы һунарға йыйына.
– Улым, мине лә үҙең менән ал, – тип инәлә ҡарт.
– Аяҡһыҙ көйө нисек бармаҡсы булаһың? – тип асыулана улы.
– Һин мине рюкзагыңа ултыртырһың. Әгәр берәй хәл булһа, айыу атырға ярҙамым тейер, – ти ҡарт.
– Ярай, – тип ризалаша улы.
Баралар. Өңдән бер ҙур айыу килеп сығыу менән, егет атып ебәрә. Ләкин сәпкә тейҙерә алмай. Шул саҡ арҡа­һындағы рюкзакта ултырған атаһы тәтегә баҫа. Ул да яҙа ата. Егет бар көсөнә йүгерергә тотона. Уйлай: “Икебеҙ ҙә харап булғансы, беребеҙ генә ҡорбан булһын”, – тип рюкзакты сисеп ташлай. Хәле бөтөп ҡайтып инә лә әсәһенә:
– Атайыбыҙ башҡаса юҡ инде... – ти.
Әсәһе ҡул һелтәп:
– Әй, аңламаҫһың һунарсыларҙы. Әле генә атайың шыуышып ҡайтып, улыбыҙ юҡ инде, тигәйне.

* * *

Ҡатыны иренә шылтырата:
– Һин ҡайҙа?
– Һунарҙа.
– Ә кем унда бик йыш һулыш ала?
– Айыу.
– Ниңә ыңғыраша һуң?
– Уны мин яраланым.
– Ә ниңә тауышы ҡатын-ҡыҙҙыҡы?
– Беләһеңме, мин – һунарсы, ә ветеринар түгел...

* * *

Һунарға йыйынған иргә дуҫы килә:
– Бәй, ҡайҙа йыйындың, һунар миҙгеле бөттө бит?
– Шым!.. Был турала ҡатыным белмәй...