Көҙгө төн күгендә зөлхизә айы йөҙә. Ҡырыҫ һалҡынлыҡҡа ла, ҡараңғылыҡҡа ла иғтибар итмәй, уларҙы нурлы йөҙө менән ҡаплап, тирә-йүнде йылытырға, балҡытырға тырыша. Зөлхизә кеүек...

...Юғары уҡыу йортона тәүге имтихан­ды бирергә йыйынабыҙ. Йөҙҙән ашыу кешебеҙ, бер-беребеҙҙе бел­мәйбеҙ. Шомло тынлыҡ. Шул саҡ берәүҙең ҡағыҙҙары иҙәнгә ҡойолоп төштө.
– Эй, иҫәүәнмен дә инде! – тип сыңғырлатып көлөп ебәрҙе был ҡыҙыҡай. – Төндәр буйы яҙған шпаргалкаларым... Кемгә кәрәк, һорарһығыҙ. Бында бөтөн һорауҙарға яуап бар.
Ихлас тауыш шомло тынлыҡты ярып үтеп, йөҙҙәргә йылмайыу ҡундырҙы. Көләс йөҙлө Зөлхизәгә тәүге һоҡланыуыбыҙ булды был.
...Икенсе курста политология дәресе. Өлкән йәштәге етди уҡытыусыбыҙ үткән теманы ҡабатлау маҡсатында төркөм­дәшебеҙ Әлфиәне баҫтырҙы. “Нисек яуап бирер? Ул бит олатаһын ерләп, бөгөн иртән генә поезд менән килеп төшкәйне” тигән уй йөрәктән “жыу” итеп үтеп китте. Ул арала уртансы рәттән сағыу тауыш яңғыраны: “Мөмкинме, мин яуап бирәм? Был тема шул ҡәҙәр оҡшағайны – һөйләгем, фекер алышҡым килә”. Зөлхизә! Йәнә ҡотҡарҙы! Ошо дәрес хәтәр күңелһеҙ, тигәйне лә үҙе...
Гелән шулай башҡаларҙы уйланы ул. Бер мәл ҡалала тыуып үҫкән ике сту­дентҡа реферат яҙып биреп, аҡса эшлә­гәйне. Тап шул саҡта төр­көм­дәш­тәребеҙҙән берәү айлыҡ стипендияһын юғалтты. Туҡһанынсы йылдар уртаһы, ҡайҙан нимә табырға белмәгән ҡатмарлы осор. Шаңҡып ҡалған иптәшебеҙгә Зөлхизә шунда уҡ эшләп алған теге аҡсаһын тотторҙо...
Уҡытыусылар алдында ғәйеп­тә­ре­беҙ­ҙе ҡаплаһынмы, күңелһеҙләнгән мәлдә йылмайтып ебәрһенме, Салауат һәйкәле янындағы “пятачок”тан һәр саҡ беребеҙҙе лә ҡалдырмай йыйып алып ҡайтһынмы, ял ваҡытында тыуған төйәге Иҙәшкә алып китһенме – хәстәрлектән өҙмәне төркөмдәшебеҙ. Ҡатмарлы осорға тура килгән студент йылдарыбыҙҙы йылытҡан ҡояшыбыҙ булды. Уҡыуҙы тамамлап, төрлө яҡҡа таралышҡас та беҙҙе Зөлхизәнең хаттары бәйләне. Аҙаҡ иһә, Интернет селтәре йәйелдерелгәс, бер көнгә лә айырылманыҡ, тормошобоҙҙағы һәр ваҡиға уртаҡ шатлыҡ-көйөнөсөбөҙгә әүерелде.
Ә бер мәл... Ҡот осҡос хәбәрҙән тормошобоҙҙоң аҫты-өҫкә әйләнде. “Ҡыҙҙар, миндә – яман шеш...” Донъяны үҙ ҡулында тотҡандай балҡып йәшәгән әхирәтебеҙ һәм ҡурҡыныс сир... Улар араһында бәйләнеш булыуы мөмкинме? Ғүмер буйы изгелек өләшеп, башҡаларҙы ҡайғыртып йәшәгән кеше тормоштоң бындай язаһына лайыҡмы?
Зәһәр ауырыуға ҡаршы аяуһыҙ көрәште Зөлхизә. “Янында илап ебәрермен инде”, – тип ҡурҡып бараһың да, көләс йөҙөн күреп, шат тауышын ишетеп, барыһын да онотаһың. Хатта уның ҡурҡыныс сиргә дусар булғанын да... Шулай һаман да башҡаларҙың күңелен хәстәрләне, яҡшы кәңәштәренән өҙмәне әхирәтебеҙ. Ауырыуының еңелмәҫен белгәс тә ҡаһармандарса көрәшеүен дауам итте. Шәбәйеренә ышанды. Дауаханаларҙың тупһаһын өҙлөкһөҙ тапау, сит илдә оҙаҡ ғазап сигеү – барыһын да ҙур ихтыяр көсө менән үткәрҙе. Ләкин сире лә сигенергә теләмәне, киреһенсә, нығыраҡ ҡарышты.
...Тәбиғәттең һағышҡа сорналған бер көнөндә Зөлхизәнең янына хәҙрәт менән барҙыҡ. Аят уҡыған мәлдә әхирәтебеҙ иҙрәп йоҡлап китте. Һыҙланыуы бындай бәхеттән күптән мәхрүм иткәйне шул уны. Күңелгә шифа бирер доғаларҙан һуң хәҙрәт һорау бирҙе: “Мосолман календары буйынса бөгөн ниндәй көн әле?” Әхирәтебеҙ ҡапыл терт итеп ҡалды. “Зөлхизә айының беренсе көнө бит бөгөн, – тип тулҡынланып бышылданы ул. – Ҡөрьән аятының шундай көнгә тап килеүен әйт әле һин... Һауығырмын, һис шикһеҙ һауығырмын!”
Беҙ ҡайтырға сыҡҡанда әхирәтебеҙ йәнә һыҙлана башлағайны. “Их, эргәмдә берәү аят ҡына уҡып ултырһын ине... – тип шыбырланы ул йәнә. – Тыңлар ҙа тыңлар инем...”
Юлда иһә хәҙрәт бер килке тауыш-тынһыҙ уйланып барҙы. Унан көрһөнөп ҡуйҙы: “Их, әҙәм балаһы... Эсендә ниндәй ут уйнағаны һиҙелеп торһа ла, белдермәҫкә тырыша. Ә күҙҙәрендәге балҡыш, ышаныс!.. Өмөт йәшәтә шул. Күҙ генә тейҙергәндәр балаға... Үҙең ихлас, изгелекле булғас, башҡа бәғзеләрҙең кире уйлы икәнлеге хаҡында ла уйламайһың шул. Һаҡланмайһың. “Күҙ тейеү ҡәбергә илтер”, – тигән Пәйғәмбәребеҙ...”
Зөлхизә айы үтеү менән һүнде әхирәтебеҙ... Хәҙер күктәрҙә бар донъяны яҡтырта кеүек ул. Ҡара төндәрҙе лә ихласлығы, сағыулығы, көләслеге менән балҡытырға, күңелдәрҙе йылытырға, һалҡындан һаҡларға теләй...