— Һеҙ нимә, сираттан тыш наряд алырға теләйһегеҙме?
— Юҡ, иптәш старшина! Мин үтә сабыр кеше, уны бик оҙаҡ көтөп тора алам.

* * *

Взвод командиры:
— Иванов, нимә ул тыуған ил?
— Белмәйем.
— Аңра! Тыуған ил – ул һинең әсәйең. Петров, нимә ул тыуған ил?
— Тыуған ил – ул Ивановтың әсәһе.

* * *

Прапорщик медицина тикшереүе үтә. Окулист уға:
— Һул күҙегеҙҙе ҡаплағыҙ, – ти. – Был ниндәй хәреф?
Прапорщик бер нимә лә өндәшмәй.
— Хәҙер уң күҙегеҙҙе ҡаплағыҙ. Был ниндәй хәреф?
Прапорщик йәнә бер ни өндәшмәй.
— Һеҙ әллә бер нәмә лә күрмәйһегеҙме?
— Юҡ. Бик яҡшы күрәм, тик бына уларҙың нисек аталғанын онотҡанмын.

* * *

Бер ҡарт һалдат, үҙенең ефрейтор икәнен белдереп, өйөнә хат ебәрә. Әсәһе уға үҙенең кәңәшен әйтеп хат яҙа:
“Ҡара һин уны, улым, тәртипле генә йөрө. Үрләттеләр тигәс тә, генералдарыңды берүк рәнйетә күрмә”.
* * *

Сүллектә ишәк менән прапорщик осраша. Ишәк унан:
— Һин кем? – тип һорай.
Прапорщик тирә-яғына ҡарана – бер кем дә юҡ.
— Мин офицер булам, – тип маһая ул. — Ә һин үҙең кем?
Ишәк тә тирә-яғына ҡарана – бер кем юҡ.
— Мин – сабыш аты.

* * *
Полковник кәйефһеҙ генә өйөнә ҡайтып бара. Уны прапорщик ҡыуып етә.
— Иптәш полковник, нимә булды?
— Аҡса бөтөп китте әле. Бәлки, һин биреп торорһоң?
— Минеке лә юҡ шул, шулай ҙа кәңәш менән булһа ла ярҙам итә алам.
— Йә, нисек?
— Бына хәҙер өйгә ҡайтаһығыҙ. Моғайын, ҡатынығыҙ аш бүлмәһендә нимәлер бешереп йөрөй. Һеҙ арттан ипләп кенә килеп, уны йомшаҡ ҡына ҡосаҡлағыҙ ҙа ҡолағына наҙлы ғына берәй һүҙ бышылдағыҙ. Күрерһегеҙ, ул үҙе һеҙгә аҡса бирәсәк.
— Ярай, кәңәшең өсөн рәхмәт!
Полковник өйөнә ҡайта. Прапорщиктың кәңәшенә әллә ни ышанмаһа ла, ул өйрәткәнсә эшләп ҡарарға була. Аш бүлмәһенә инһә, ҡатыны төшкөлөккә әҙерләй. Полковник ипләп кенә килеп, хәләл ефетен ҡоса, ҡолағына матур һүҙҙәр шыбырҙай.
Ҡатыны уға әйләнеп ҡарамай ғына:
— Нимә, прапорщик, тағы аҡсаң бөттөмө?