Олатайымдың исемен телгә алғандар Ишембай районында бик күп. Уны йылы, яҡты хәтирәләр менән иҫкә төшөрәләр. Шул саҡ олатай тере һындай күҙ алдына килеп баҫа. Тормош ниндәй генә ауыр һынау ҡуйһа ла, бирешмәйсә, үҙенә үҙе терәк булып аяҡҡа баҫҡан кеше бит ул.

Ғүмәр ауылында тыуып үҫкән Ғайса Көнәфиә улы Кәримов хаҡында һүҙем. Алда әйткәнемсә, ул бала саҡтан уҡ ҙур ҡайғы-хәсрәт күргән. Олатайымдың ата­һы Алыҫ Көнсығышта шахтала эшләгәндә һәләк бул­ған. Ул ярты етем үҫ­кән. Туғандары ла йәшләй генә вафат булған.
Олатайым һуғышҡа 17 йәшендә китә, гитлер­сылар­ға ҡаршы 2-се Укра­ина фронтында алыша. Элемтә хеҙмәтенең уңыш­лы эшен тәьмин итеү бурысы йөкмәтелә уға. Һу­ғыш тамамланып, Со­вет иле Еңеү байрамын ҡаршылаһа ла, яугир 1947 йылда ғына тыуған яғына ҡайта.
Ауылда ул Латифа исем­ле ҡыҙға өйләнә, йәғ­ни өләсәйебеҙ менән бер-береһен табышалар. Улар ете балаға – өс ул һәм дүрт ҡыҙға – ғүмер биргән.
Олатайым һуғыштан һуң Стәрлетамаҡ педагогия техникумын тамамлай, артабан Башҡорт дәүләт университетына уҡырға инә. Вуздан һуң ғүмер буйы мәктәптә эшләй. Уҡыусыларын шул тиклем ярата, хатта иртә менән сығып китеп, ҡара төнгәсә ҡайтмай тиергә була. Киске мәктәптә колхозсыларға ла белем биргән. Талапсан­лығын, белем һәм тәртип яратыуын әле булһа башҡаларға өлгө итеп һөйләйҙәр. Ул матбуғат менән дә тығыҙ бәйләнештә йәшәгән: һәр гәзит һәм журналды алдырып уҡыған, редакцияларға йыш ғына мәҡәләләр ебәреп торған. Уҡыусыларын да шуға ылыҡтырған. “Башҡорт­остан” гәзитенең штаттан тыш хәбәрсеһе булған. Уның тәрбиәләнеүселәренең өсәүһе – Вафа Әхмәҙиев, Рауил Ниғмәтуллин, Салауат Кәрим – Башҡортостандың Яҙыусылар союзы ағза­лары.
Атайым, балалар яҙыусыһы Салауат Кәрим хәтерләүенсә, олатайым үҙенең ул-ҡыҙҙарына ҡарата бик талапсан булған. Уларға талап юғарыраҡ ҡуйылған хатта – уҡытыусының балаһы үҙе өлгө күрһәтергә тейеш тип иҫәпләгән олатай. Бөтә балалары ла мәктәптең алдынғы уҡыусылары булған.
Ҡартайғас, фалиж һуғып, ҡаты ауырығас та кәңәш бирер, бар донъя хәлдәре менән ҡыҙыҡһыныр булды олатайыбыҙ. Күңеле барыбер нескә ине. “Әсирлеккә алынған немецтарҙы кемдер мыҫҡыллай, уларҙан көлә, туҡмай торғайны, ә мин уларҙы хәстәрләргә тырыштым, йыуынырға, теш таҙартырға рөхсәт итә инем. Улар ҙа – кеше балалары. Һуғыш сығыуҙа ябай һалдаттың ни ғәйебе бар инде”, – тигәндәре хәтергә ныҡ уйылып ҡалған.
2005 йылда улдары ауылда Ғайса Кәримов исемендәге премия булдырҙы, ул мәктәп уҡыусыларына бирелә. 2010 йылдан Ишембай районы кимәлендә лә башҡорт теле һәм әҙәбиәте уҡытыусыларына олатайымдың исемен йөрөткән премияны тапшыра башланылар. Бына шундай тарихи шәхес, һоҡланғыс кеше беҙҙең олатай! Сикһеҙ ғорурланам уның менән.