– Ауылдашыбыҙ мәсет асып, уны мәр­хүмә әсәһенең исеме менән атаны. Әл-хәмдү лил-ләһ, иман йортона йөрөйбөҙ, хәйер һалабыҙ, йәмәғәт намаҙҙары уҙға­рабыҙ. Тик шуныһы аңлашылып етмәй: ауылдашыбыҙ мәсеткә үҙен хужа итеп тоя, йыйылған аҡсаны теләгәнсә фай­ҙалана. “Бинаны яҡтыртыу, йыйыштырыу, кәрәк-яраҡ алыу өсөн үҙем түләйем бит”, – ти. Был дөрөҫмө, Нурмөхәмәт хәҙрәт?

Ә. КӘРИМОВА.
Миәкә районы.

– Бисмилләһир-рахмәнир-рахим!
Алдағы вәғәздә­ремдә лә әйтеп үт­кәнемсә, әҙәм ба­лаһы барлыҡ изге эште Аллаһ Тәғә­лә­нең ризалығы өсөн башҡарырға тейеш. Был хаҡта үҙенең мөбәрәк хәҙисендә Рәсүл Әкрам ғә­ләй­һис-сәләм дә әйт­кән. “Изгелекте баш­ҡа­лар күрһен өсөн ҡы­лыуҙы, маһайыу­ҙы, тәкәбберлекте Раббыбыҙ ҡабул итмәй”, – тигән ул. “Ҡөрьән Кәрим”дә лә был турала күп төшөндөрөлә. Мәҫәлән, “Әл-Бәҡара” сүрәһендә былай тиелгән: “Аллаһ Тәғәләнең юлында ярҙам күрһәтеүселәр, хәйер биреүселәр гүйә ки орлоҡ кеүек. Ул үҫеп етеп, ете башаҡҡа әйләнер. Һәр береһендә йөҙ орлоҡ булыр...” Тимәк, хөрмәтле ҡәрҙәштәр, ихлас күңелдән башҡарылған изге эшкә Раббыбыҙ сауабын арттырып бирә.
Әл-хәмдү лил-ләһ, һуңғы йылдарҙа мәсет­тәр күпләп төҙөлә. Мосолман ҡәрҙәштәре­беҙ­ҙең иманға ҡайтыуы, ата-бабаһының юлы­нан барырға ынтылыуы ҡыуаныслы. Тик, ҡыҙға­нысҡа ҡаршы, мәсетте үҙенең көсөн, мәрхә­мәтлеген күрһәтеү өсөн генә төҙөткәндәр ҙә юҡ түгел. Иман йортон баҡыйлыҡҡа күскән ата-әсәһе, олатаһы, өләсәһенең исеме менән атағандар араһында, төҙөгән бинаһына бө­төнләй хужа булып, имамға халыҡҡа эшләү, аралашыу, ғәмәлдәр ҡылыу мөмкинлеге бир­мәгәндәр ҙә бар. “Бөтөн эш ниәткә бәйле”, – тигән пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәт ғәләйһис-сәләм үҙенең мөбәрәк хәҙисендә. Тимәк, әҙәм балаһы мәсетте үҙенең исемен ҡалдырыу, көс-ҡеүәтен күрһәтеү өсөн генә төҙөй икән, Аллаһ Тәғәлә уның ғәмәлен ҡабул итмәй, иман йорто үҙ бурысын атҡармай, уға халыҡ та йөрөмәй. Мосолмандар араһын бутау урыны кеүек килеп сыға.
Ошо йәһәттән бер хәҙисте һөйләп китәйем. Кемдәрҙер мәсет төҙөгән дә Мөхәммәт ғә­ләйһис-сәләмгә килгән. “Иман йортона фатиха бирһәгеҙсе”, – тип мөрәжәғәт иткәндәр. “Сә­фәргә йыйынам, унан ҡайтышлай инеп сығырмын”, – тигән Пәйғәмбәребеҙ. Юлда иһә Аллаһ Тәғәлә Мөхәммәт ғәләйһис-сәләмгә аят төшөргән: баҡтиһәң, фатиха биреүҙе көткән мәсет мосолмандар араһына фетнә һалыу өсөн төҙөлгән икән. Һөҙөмтәлә Пәйғәмбәребеҙ кешеләр ебәртеп, был йортто емерттергән.
Мәсет – Аллаһ Тәғәләнең йорто ул, хөр­мәтле ҡәрҙәштәр. Был хаҡта “Ҡөрьән Кәрим”дә аныҡ әйтелгән. Иман йорто төҙөлөп бөтөү ме­нән халыҡҡа тапшырылырға, рәсми теркәлеү үтергә, барлыҡ документтары, имамы, мө­тәүил­ләте (совет) булырға тейеш. Эшмә­кәрлекте мулланың башҡа дини ҡәрҙәштәребеҙ менән кәңәшләшеп алып барыуы, аңлатыу бурысын даими үтәүе фарыз. Мәсеткә йыйылған аҡсаға килгәндә лә, уны ниндәй маҡсатҡа тотоноу кәрәклеген имам, мөтәүилләт ағзалары кәңәшләшеп хәл итергә тейеш.
Аллаһ Тәғәлә һәммәбеҙгә лә дин юлында бергә булырға, аңлашып йәшәргә, тоғро юлдан тайпылмаҫҡа насип ҡылһын, иншаллаһ. Әс-сәләмү-ғәләйкүм үә рәхмәтул-лаһи үә бәрә­кәтүһ! Амин.