Бәйҙән ысҡынған ХХI быуат йәштәренең фекеренсә, студент тормошо, гүйә, төнгө клуб, аулаҡ фатир, һыра, кальян, шау-шоуҙан ғына ҡоролорға тейеш. Аңды, рухи байлыҡты үҫтерә торған саралар, түңәрәктәр тураһында ете ятып бер төштәренә инә уларҙың? Һы-ы, нимәгә уға баш ватырға! Уның ҡарауы, ата-әсә балаһы уҡыһын тип эсмәй-ашамай бил бөгөргә әҙер, имтихандар мәлендә ҡаҙ-өйрәктәрен "осороп" ҡына торалар. Ҡайғырып-борсолоп ултыраһы урынға күстәнәс ярҙамында тапшырылған имтихан, зачет өсөн гәлсәр бокалдар күтәрелә...
"Эскәс, хәтереңде юйғансы эсергә" тигән девиз менән йәшәгән студенттар ятаҡ бикләнмәҫ элек фатирҙа йәшәгән дуҫтарына толпарҙай ашыға.
Каникул мәлендә бәйеле аҙғандар, бәлки, саҡ ҡына һыуынып торор, ни тиһәң дә, ата-әсәһе янында, берҙе бишкә әйләндерергә яратҡан ауыл халҡы алдында намыҫтары уяныр тиһәм, ҡырҡа яңылышҡанмын. Каникул нисек үтте тигән һорауыма уларҙың ауыҙынан ишеткән яуапты һеҙгә тәҡдим итмәксемен:
— О-о-о, рәхәтләнеп таңғы алтыға тиклем эстек! Бер дүшәмбелә генә йоҡлап ҡалғанмын. Шул көндә аулаҡ өйҙә дуҫтарым эсеп кинәнгән. Нисек йәл булғанын белһәгеҙ! Етмәһә, икенсе көнгә дуҫ-иш шылтыратып, күҙҙе ҡыҙҙырып тәмләп һөйләйҙәр. Әй, йәнем көйҙө.
— 7-8 февраль минең өсөн иң-иң шәп көндәр булды. Мәңге онотмам. Өйҙәгеләр туйға китте. Ә минең Силәбенән дуҫтарым килде, улар үҙ сиратында Өфөләге дуҫтарын саҡырҙы. Вәт, байрам иттек! Хатта шәмбелә мал-тыуар көнө буйы ас торған, уларҙы бөтөнләй иҫтән сығарғанмын. Ярай кисен күршеләр баҡырышҡан тауышҡа түҙмәй кереп ҡараны. Әлбиттә, әсәйем елле генә итеп "өшкөрҙө". Бындай ләззәтле минуттар өсөн был пүстәк кенә, туҡмалырға ла ризамын, тик шул көндәр йәнә бер әйләнеп ҡайтһын ине...
— Ауылда кеше булмағас, көн һайын компьютерҙа ултырып, һыра һемерергә тура килде.
— Тышта эт тә сыҙап тормаҫлыҡ һыуыҡ, ә беҙ урамда гөж киләбеҙ. Стакандарҙы машина өҫтөнә ҡуйып торған арала өҫтө боҙ булып туңа, шул боҙҙоң уртаһын тишеп кемуҙарҙан эсәбеҙ һәм, һуңынан тамаҡ шешеп ҡуймаһын тип, ауыл сәмәйе артынан елдерәбеҙ. Һүҙ менән генә аңлатып бөтмәҫлек бәхетле мәлдәр елдәй елеп үтте. Йәл, хәҙер иһә йәнә ошондай минуттарҙы, киләһе байрамды тулҡынланып көтәбеҙ...
— Күрше ауыл егеттәре килеп ала, шунан улар менән китәбеҙ яҡын-тирә ауылдарға. Беҙҙең егеттәргә күҙ атҡан ҡыҙҙарға бер-ике һуғып, бер ярты ултырттырабыҙ ҙа сәфәребеҙҙе дауам итәбеҙ. Ә-ә-ә, бер көндө ҡыҙыҡ булды. Уянып китһәк, Йылайырҙа ултырабыҙ (үҙе Бөрйәндеке. — Авт.). Машинаның бензины бөткән, икенсе көнөнә төш ауғас ҡына ҡайтып еттек...
Студент саҡ — гүзәл, шәп, иң-иң бәхетле ваҡыт. Тик был "иң бәхетле" тигәнен һәр быуын вәкиле үҙенсә аңлай. Әлегеләр елдәй елеп уҙған был йылдар ағышында һоро төҫтәге, өҙөп-өҙөп бер иш иҫерек кадрҙарҙы ғына иҫләп, бәхетле, шәп саҡтар булды, тип ауыҙ тултырып әйтә алырҙармы, әллә башын ташҡа бәрерҙәй булып өҙгөләнерҙәрме?..
Бәхет — ул сикһеҙ төшөнсә. Кемгәлер — имен таң атҡанын күреү, бәғзе берәүгә — һөйгәне менән бергә булыу, өсөнсөгә — байлыҡ, юғары вазифа биләү, дүртенсегә — кәйеф-сафа ҡороу. Арабыҙҙа илем, телем тип, матур йәшәргә тырышҡан йәштәрҙең дә осрауы ғына күңелгә май булып яғыла. Заман башҡа — заң башҡа, тиһәләр ҙә, мәңгелек ҡиммәттәр бар бит ул.